Inna_Strona_Życia-być szczupłym

Temat: Spada mi ilość płytek krwi??
Dziłami niepożądanymi mesalazyny są - "bardzo rzadko eozynofilia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, leukopenia, małopłytkowość, agranulocytoza, pancytopenia, neuropatia obwodowa...."
Czyli nieznaczne obniżenie liczby płytek może być skutkiem niepożądanym działania mesalazyny, ale
1. takie odchylenie jak u ciebie nie jest powodem do paniki
2. kontrola całego układu krzepnięcia powinna cię uspokoić.
3. należy pamiętać, że mesalzyna wpsółdziała z innymi lekami (np inhibitory pompy protonowej)
4. w NZJ częciej występują podwyższone płytki, co jest wskazaniem na toczący się proces zapalny.
5. wynik powinnaś skonsultować ze swoim lekarzem
Źródło: crohn.home.pl/forum/viewtopic.php?t=4015



Temat: Mamusie Majowo- Czerwcowe 2010 !!! (:
Dot.: Mamusie Majowo- Czerwcowe 2010 !!! (:
  Cytat:
Napisane przez kropka75 (Wiadomość 14649214)
a USG prenatalne dokładnie w 13 tyg. - 05.11.

To tak jak ja :)

Ząbki wyleczyłam sobie przed ciążą.
Dzisiaj byłam odebrać wyniki. W zasadzie wszystkie w normie. Glukoza trochę podwyższona ( mam 100,7 a max to 99 jednostek ), hematokryt trochę obniżony i eozynofile też.
Źródło: wizaz.pl/forum/showthread.php?t=362017


Temat: Ventipulmin i Budesonit forte (Weterynarze na pomoc!)
Krótkie kompendium wiedzy o COPD
Przygotowała lek. wet. K. Płoneczka, Akademia Rolnicza Wrocław
COPD – PRZEWLEKŁE OBTURACYJNE SCHORZENIE
DOLNYCH DRÓG ODDECHOWYCH
1. Kaszel (ostry do przewlekłego)
2. Duszność
3. Wypływ z nosa
4. Obniżona wytrzymałość wysiłkowa
Występuje głównie na terenach zalesionych ale nie ma tła zakaźnego. Ograniczona
zostaje drożność oskrzeli, ma to charakter postępujący czemu towarzyszy nieswoista
nadreaktywność dróg oddechowych. Zwykle ujawnia się u koni powyżej 6 roku życia,
objawy nasilone są zwłaszcza zimą.
PRZYCZYNY
1. Uwarunkowania genetyczne np. alergie (różnego rodzaju) – wdychane są pyły,
roztocza, cząstki roślin – powodujące występowanie nawrotów i objawów choroby,
2. Czynniki infekcyjne (zakaźne),
3. Czynniki psychiczne – konie ze zwiększonym napięciem układu wegetatywnego
(wagotoniczne),
4. Hipowitaminoza A,D i schorzenia pasożytnicze,
5. Czynniki zoohigieniczne i środowiskowe (pylista karma, siano, słoma; zapylenie
powoduje rozwój swoistych grzybów i pleśni na które reaguje układ immunologiczny
produkcją specyficznych przeciwcial IgE),
Dochodzi do zmian w mięśnich gładkich oskrzeli – ulegają przerostowi. Powstają
zaburzenia w neuroregulacji (przewaga receptorów beta nad alfa w układzie
acetylocholinowym. Nabłonek oddechowy ulega uszkodzeniu i wtórnie przebudowie
(spada ilość komórek rzęskowych, zmienia się wydzielina oskrzeli – dużo żelu a mało
fazy zolowej).
COPD występuje częściej przy zaburzeniach w układzie krążenia (choroby serca,
zwiększone ciśnienie w krążeniu płucnym, niewydolność i przerosty w komorze lewej).
OBJAWY
- na zmianę zaostrzenie i remisja procesu i różne natężenie objawów,
- napadowy kaszel w czasie pracy,
- silne falowanie nozdrzy,
- wzmocnione szmery oskrzelowe,
- rzężenia wilgotne (głównie na końcu wydechu),
- granica płuc przesunięta do tyłu
I STOPIEŃ
- poprawna tolerancja wysiłkowa,
- od czasu do czasu kaszel, ale może go nie być,
- lekka rozedma pęcherzykowa – minimalne przesunięcie do tyłu
granicy płuc,
- TEST LOBELINOWY – 1-2 ml/100kg i.v. po nim głośniejszy szmer
pęcherzykowy,
- ENDOSKOPIA – mała ilość wydzieliny w tchawicy,
- BADANIE POPŁUCZYN Z TCHAWICY (TBS) - > neutrofili (16-
30%), makrofagi i eozynofile. Nie stwierdzano bazofili,
- GAZOMETRIA KRWI TĘTNICZEJ – małego stopnia niewydolność
oddechowa. Obniżone jest ciśnienie parcjalne O2, ale nie ma wzrostu
CO2 (norma 95-105, tu jest 90-95),
- RÓŻNICA CIŚNIEŃ OPŁUCNOWYCH - Ppl badamy w przelyku.
Badanie w spoczynku (Ppl norma poniżej 30 mm H2O, przy COPD
30-70 mm H2O),
- RTG – brak jest zmian przy I stopniu COPD
II STOPIEŃ
- Spadek tolerancji wysiłkowej
- Przewlekły kaszel – suchy, uporczywy ale mie ma podwyższonej
temperatury i wypływów z nosa,
- Duszność spoczynkowa,
- Tylna granica płuc przesunięta do tylu na szerokość dłoni,
- TEST LOBELINOWY – słyszalne rzężęnia przed i po teście,
- ENDOSKOPIA – zwiększona ilość wydzieliny w tchawicy,
- BADANIE POPŁUCZYN z tchawicy – jak w stopniu I,
- RTG +/- zwłóknienia, cień oskrzelików
III STOPIEŃ
- Max. obniżenie tolerancji wysiłkowej,
- Przewlekły kaszel,
- Wyraźnie przesunięta tylnia granica płuc,
- Opukiwanie płuc – wypuk zajawny, zwiększona powietrzność,
- Bardzo duża ilość wydzieliny w tchawicy (TBS – 80-90% neutrofile +
zmienione komórki nabłonka),
- Zwężanie oskrzeli przy wydechu,
- Ciśnienie parcjalne O2<80 ale kwasica wyrównana,
- Ppl 80-100
OBRAZ Z ROZWIDLENIA TCHAWICY
II STOPIEŃ - rozszerzenie żagielka, obrzęk swiatła oskrzeli, zaleganie wydzieliny,
III STOPIEŃ - zwężenie oskrzeli przy wydechu, duża ilość wydzieliny (ale nie jest
płynna i nie jest wyksztuszana na zewnątrz),
RYNIENKA WYDECHOWA – pod żebrami, przerośnięty m.rectus abdominalis
(m.prosty brzucha)
LECZENIE
WENTYLACJA – zmiana środowiska, przestawienie blisko drzwi, utrzymywanie na
trocinach, ograniczenie pylenia, sianokiszonki zamiast siana, pasze peletkowane, karma
granulowana – ale jest FORMA PASTWISKOWA – i tu alergia wziewna,
ROZSZERZENIE OSKRZELI
1. ANTYMUSKARYNOWE – Teofilina, Aminofilina
Izo- i Orcyprenalina iniekcje + Atropina 0.02 mg/kg
m.c.
2. INHALACJE - Bromek Ipratropium 2-3 mikrogramy /kg m.c.
3. Clenbuterol doustnie lub dożylnie prep. VENTIPULMIN 0.8 mikrograma/kg m.c.,
Pributerol,
5. STERYDY – nie stosowac KORTYZOLU
Metyloprednizolon a potem ACTCH (Acetylocholina),
6. MUKOLITYKI upłynniające wydzielinę - Acetylocysteina (Equimucil) 3g x 2 per os
- Dembrexin (Sputolysin) 0.6 mg/kg m.c.
- Bromhexin (Bisolvon) 0.3 mg/kg m.c.
+ Ambroxol
7. Alfa-2-adrenomimetyki
Źródło: swiatkoni.pl/forum/viewtopic.php?t=1155


Temat: Kwetiapina (quetiapine)
Działanie: Pochodna benzotiazepiny zaliczana do atypowych lekÓw przeciwpsychotycznych. Łączy się z wieloma receptorami w mÓzgu. Działanie przeciwpsychotyczne wynika głÓwnie z blokady receptorÓw dopaminergicznych i serotoninergicznych 5-HT2. Największe powinowactwo wykazuje do receptorÓw histaminowych H1, receptorÓw s oraz a1-adrenergicznych, znaczące zaś - do receptorÓw serotoninowych 5-HT2, a2-adrenergicznych, dopaminergicznych D2 oraz - w mniejszym stopniu - D1 i 5-HT1A. Wykazuje też niewielkie powinowactwo do receptorÓw benzodiazepinowych i cholinergicznych M1. Po długotrwałym podawaniu kwetiapiny nie obserwuje się nadwrażliwości receptora D2, czym rÓżni się ona od standardowych lekÓw przeciwpsychotycznych. Po podaniu p.o. tmax wynosi 1-1,5 h, dostępność biologiczna - ok. 9%. Lek wiąże się z białkami osocza w 83%. Metabolizm zachodzi w wątrobie (cytochrom P-450 izoenzym 3A4) głÓwnie na drodze sulfoksydacji i oksydacji do ponad 20 metabolitÓw. GłÓwne metabolity są nieaktywne. W postaci niezmienionej wydalane jest ok. 5% dawki leku. Wydalanie następuje z moczem (ok. 73%) i kałem (ok. 21%). t1/2 wynosi ok. 7 h. Stan stacjonarny osiągany jest w ciągu 1-2 dni stosowania leku. U chorych po 65. rż. klirens jest mniejszy o 30-50%. U chorych z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 10-30 ml/min) klirens jest mniejszy o 25%, jednak nie ma to istotnego wpływu na stężenie leku we krwi. U chorych z upośledzoną czynnością wątroby klirens kwetiapiny jest o ok. 25% mniejszy niż u zdrowych ochotnikÓw.

Wskazania: Ostre lub przewlekłe zaburzenia psychiczne, w tym schizofrenia. Leczenie objawÓw maniakalnych w przebiegu choroby dwubiegunowej (monoterapia lub leczenie skojarzone).

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na ktÓrykolwiek składnik preparatu. Lek należy odstawić w przypadku wystąpienia podczas leczenia objawÓw złośliwego zespołu neuroleptycznego (hipertermia, sztywność mięśniowa, zaburzenia czynności układu autonomicznego, zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej) lub pÓźnych dyskinez. Nie badano skuteczności i bezpieczeństwa leku u dzieci. Stosować ostrożnie u chorych ze wspÓłistniejącymi chorobami serca lub naczyń (w tym układu naczyniowego mÓzgu) lub skłonnością do występowania niedociśnienia, u chorych stosujących leki wydłużające odstęp QTc (zwłaszcza w przypadku osÓb w podeszłym wieku), u chorych na padaczkę lub w przypadku wspÓłistnienia stanÓw, w ktÓrych obniżony jest prÓg drgawkowy. U osÓb w podeszłym wieku zaleca się ostrożność i monitorowanie stanu chorych w początkowym okresie leczenia. Podczas leczenia kwetiapiną zalecana jest okresowa kontrola okulistyczna w celu wykrycia rozwoju zaćmy. Zaleca się monitorowanie chorych na cukrzycę lub osÓb o zwiększonym ryzyku jej wystąpienia.

Interakcje: Leki indukujące enzymy wątrobowe (m.in. karbamazepina, barbiturany, ryfampicyna, glikokortykosteroidy) zwiększają klirens kwetiapiny (np. fenytoina - swoisty induktor CYP3A4 - do 5 razy). W razie jednoczesnego stosowania tych grup lekÓw może być konieczne zwiększenie dawki kwetiapiny; po odstawieniu lekÓw z tej grupy konieczno może być natomiast zwiększenie dawki kwetiapiny. Natomiast przerwanie leczenia fenytoiną lub zastąpienie jej lekiem nieindukującym enzymÓw wątrobowych (np. kwasem walproinowym) może wymagać zmniejszenia dawki kwetiapiny. Tiorydazyna zwiększa klirens kwetiapiny i zmniejsza jej AUC i stężenie we krwi. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny i innych inhibitorÓw cytochromu P-450 (itrakonazol, ketokonazol, flukonazol, erytromycyna) ponieważ zmniejszają one klirens kwetiapiny; konieczne jest zmniejszenie dawki kwetiapiny. RÓwnoległe stosowanie kwasu walproinowego i kwetiapiny nie wpływa na farmakokinetykę obu lekÓw. Rysperydon i haloperydol nie wpływają na farmakokinetykę kwetiapiny. W przypadku cymetydyny (nieswoisty inhibitor izoenzymu CYP cytochromu P-450) klirens kwetiapiny nie zmienia się w istotny sposÓb, w związku z czym nie ma konieczności modyfikacji dawki. Kwetiapina nie ma istotnego wpływu na farmakokinetykę fenazonu. Ze względu na wpływ leku na OUN należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania innych lekÓw działających na OUN. Podczas leczenia nie należy spożywać alkoholu. Kwetiapina nie wpływa na farmakokinetykę soli litu. Farmakokinetyka kwetiapiny nie ulega zmianie w trakcie jednoczesnego podawania fluoksetyny i imipraminy.

Działanie niepożądane: Najczęściej występują: senność (blokowanie receptorÓw H1 - zwykle podczas pierwszych 2 tyg. leczenia), zawroty głowy, ortostatyczny spadek ciśnienia tętniczego (blokowanie receptorÓw a1-adrenergicznych), suchość w ustach, zwiększenie aktywności enzymÓw wątrobowych (ALT, AST i GGT), łagodne osłabienie, bÓle głowy, zaparcia, zwiększenie częstotliwości rytmu serca, niestrawność. Często także: leukopenia, obrzęk obwodowy, zwiększenie masy ciała, omdlenia, zapalenie błony śluzowej nosa. Niezbyt często: eozynofilia, reakcje nadwrażliwości, zwiększnie aktywności GGT, zwiększenie stężenia triglicerydÓw i cholesterolu całkowitego we krwi, napady padaczki. Rzadko złośliwy zespÓł neuroleptyczny, priapizm. Bardzo rzadko neutropenia, hiperglikemia, zaostrzenie cukrzycy. Kwetiapina może zmniejszać stężenie T4 i fT4 oraz wydłużać odstęp QTc (nie potwierdzono przetrwałego wydłużenia QTc). W przypadku przedawkowania: senność, zawroty głowy, spadek ciśnienia tętniczego ze znacznym przyspieszeniem rytmu serca, blok przedsionkowo-komorowy, utrata przytomności. Brak swoistego antidotum. W przypadku zatrucia należy prowadzić leczenie podtrzymujące i objawowe.

Ciąża i laktacja: Kategoria C. Ze względu na brak odpowiednich badań stosować u kobiet w ciąży wyłącznie wÓwczas, gdy przewidywane korzyści z leczenia przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Zaleca się unikanie stosowania w okresie karmienia piersią.

Uwagi: Kwetiapina, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, może powodować senność, zawroty głowy i omdlenia. Nie należy wÓwczas prowadzić pojazdÓw ani obsługiwać urządzeń mechanicznych.
Źródło: depresjaforum.pl/viewtopic.php?t=177